No sé si mai t’ho he explicat
què em passava pel cap
quan tot va acabar
Com una espècie de conjur,
com una traca final
una catarsi grupal
Tothom va anar desfilant
dient ‘molt bé’ somrient
fins l’últim aplaudiment
I no sé com va anar, però es feia tard
les cortines se’m tancaven al davant
i amb un foco senital, buscava
unes mans que ja no hi són
per exigències del guió
No sé si mai t’ho he explicat
què em passava pel cap
quan em quedava en blanc
El públic anava remugant
i jo, que mirava amb por
què em deia l’apuntador
I no sé com va anar, però es feia tard
les cortines se’m tancaven al davant
i amb un foco senital, buscava
unes mans que ja no hi són
per exigències del guió
Instrumental
I no sé com va anar, però es feia tard
les cortines se’m tancaven al davant
I no sé com va anar, però es feia tard, tard
Uh
per exigències del guió

